Myanmar 2012
Voorlopig overzicht van onze vakantie in Myanmar (Birma).
Zie ook
MYANMAR/BIRMA: 'THE GOLDEN LAND'
De reis start en eindigt in de hoofdstad Yangon, het
fietsen zelf gaat van Mandalay naar het Inle meer. Twee binnenlandse vluchten
van en naar Yangon zorgen ervoor dat we ons op die manier kunnen concentreren op
het mooiste wat Myanmar te bieden heeft. En dat is heel, heel veel! Mandalay
zelf heeft de charme van de chaos die zo typerend is voor Aziatische steden,
terwijl de Oude Steden in de omgeving juist de rust en sereniteit zelve zijn.
Dit is fietsen door een Boeddhistisch land.
Pedalerend van Mandalay naar Bagan krijg je het Birma zoals dat voorbehouden is
aan fietsende reizigers: het platteland van Azië; hier nog zoals bijvoorbeeld
Thailand er 75 jaar geleden moet hebben uitgezien. De moderniteit is er nog
helemaal aan voorbij gegaan.
Bagan zelf is pure magie en mystiek, ruim tweeduizend grote en kleine tempels
verspreid over een gebied van nog geen 10 bij 10 kilometer. Er tussendoor
fietsen - zonder andere toeristen tegen te komen - is een nog indringender
ervaring dan het bezoeken van de Angkor-tempels in Cambodja. 's Avonds
uitgebreid dineren aan het zwembad van het hotel aan de rand van de tempelzone,
is dat decadent? Het personeel van het hotel (in privé-handen, zonder enige
staatsbemoeienis) is in ieder geval erg blij met onze komst en verwent ons tot
in de kleinste details.
Vanuit Bagan is het nog anderhalve dag vlak, daarna gaan we de heuvelzone in.
In Kalaw, op 1.400 meter hoogte, is het overdag iets koeler (20-25 C), maar
verder blijft het droog & zonnig wat de klok slaat. Het achterland van Kalaw
verkennen we te voet met Michel de berggids, een leuke afwisseling na vele dagen
pedaleren.
Vijftig kilometer verderop, 200 meter lager en in een vruchtbaar, agrarisch
landschap dat opeens doet denken aan het (prachtige) Roemeense platteland,
liggen de door Boeddha-beelden bewoonde grotten van Pindaya. En er ligt ook een
resort dat zo aantrekkelijk is dat sommigen de rustdag liever daar verpozen dan
te mountainbiken in de omgeving. Tenslotte fietsen we 95 kilometer naar het meer
van Inle, 300 meter omlaag. Nadat de fietsen al in een bus naar Yangon zijn
gestuurd, kunnen we een volle dag op het water genieten van het leven aldaar:
dorpen, vissers, tempels, ambachtelijke werkplaatsen, alles op het meer en
alleen per boot bereikbaar. Dit is voor iedereen een absolute topdag.
Yangon is de fraaie (start- en) finishplaats, niet in het laatst door de
oogverblindende, gouden Schwedagon Pagoda, het kroonjuweel van 'The Golden Land'
Myanmar. Rond zonsondergang maken de vele bezoekers en hun religieuze rituelen
zo mogelijk nog meer indruk dan het enorme tempelcomplex zelf.
We fietsen over rustige wegen, de accommodaties
overtreffen heel ver de verwachtingen, de Birmese keuken heeft niet de reputatie
van die van de Thaise, maar we eten wel heel lekker en gevarieerd, het weer in
november/december is stabiel ideaal, de culturele bezienswaardigheden maken
diepe indruk, de variatie is enorm - in alle opzichten - en vooral, ja boven
alles: de Birmezen stelen volledig de harten, van iedereen. Met Bangkok een
gedeelte van het jaar als thuisbasis, dachten we dat meer vriendelijkheid en
gastvrijheid dan in Thailand niet mogelijk zou zijn. Het blijkt dus toch wel te
bestaan, in het buurland Myanmar.
Des te meer gun je de Birmezen niet de militaire dictatuur waar ze nu al zovele
jaren onder gebukt gaan. Mag je wel of niet naar een land met zo'n regime?
Kaung Kaung, de eigenaar van een klein vegetarisch restaurant naast de Ananda
Pahto tempel in Bagan, was in 2009 al heel stellig: "The government does not
care about tourism, they have other resources. But we, the people, do!" En twee
jaar later zei hij ons: "The government is a little better, we'll see what the
future will bring." Als Birma toeristisch geboycot wordt, heb je daar de junta
helemaal niet mee, alleen maar de bevolking. Uiteindelijk heeft in 2011 ook
oppositieleidster Aung San Suu Kyi haar mening aangepast en iedereen uitgenodigd
haar land te bezoeken.
Gelukkig is het ook tot in hogere beleidskringen doorgedrongen dat het embargo
niets heeft bereikt en dat het veel beter is om de banden aan te trekken. Barack
Obama heeft zelfs Hillary Clinton naar Myanmar gestuurd, na 50 jaar zonder
diplomatiek overleg op hoog niveau.
Myanmar is zo'n geweldig land, met zulke fantastische mensen, laat vooral iedereen er naartoe gaan!
