Myanmar 2012
Voorlopig overzicht van onze vakantie in Myanmar (Birma).
Zie ook

De foto's

De route
 

MYANMAR/BIRMA: 'THE GOLDEN LAND'

De reis start en eindigt in de hoofdstad Yangon, het fietsen zelf gaat van Mandalay naar het Inle meer. Twee binnenlandse vluchten van en naar Yangon zorgen ervoor dat we ons op die manier kunnen concentreren op het mooiste wat Myanmar te bieden heeft. En dat is heel, heel veel! Mandalay zelf heeft de charme van de chaos die zo typerend is voor Aziatische steden, terwijl de Oude Steden in de omgeving juist de rust en sereniteit zelve zijn. Dit is fietsen door een Boeddhistisch land.
Pedalerend van Mandalay naar Bagan krijg je het Birma zoals dat voorbehouden is aan fietsende reizigers: het platteland van Azië; hier nog zoals bijvoorbeeld Thailand er 75 jaar geleden moet hebben uitgezien. De moderniteit is er nog helemaal aan voorbij gegaan.
Bagan zelf is pure magie en mystiek, ruim tweeduizend grote en kleine tempels verspreid over een gebied van nog geen 10 bij 10 kilometer. Er tussendoor fietsen - zonder andere toeristen tegen te komen - is een nog indringender ervaring dan het bezoeken van de Angkor-tempels in Cambodja. 's Avonds uitgebreid dineren aan het zwembad van het hotel aan de rand van de tempelzone, is dat decadent? Het personeel van het hotel (in privé-handen, zonder enige staatsbemoeienis) is in ieder geval erg blij met onze komst en verwent ons tot in de kleinste details.
Vanuit Bagan is het nog anderhalve dag vlak, daarna gaan we de heuvelzone in.
In Kalaw, op 1.400 meter hoogte, is het overdag iets koeler (20-25 C), maar verder blijft het droog & zonnig wat de klok slaat. Het achterland van Kalaw verkennen we te voet met Michel de berggids, een leuke afwisseling na vele dagen pedaleren.
Vijftig kilometer verderop, 200 meter lager en in een vruchtbaar, agrarisch landschap dat opeens doet denken aan het (prachtige) Roemeense platteland, liggen de door Boeddha-beelden bewoonde grotten van Pindaya. En er ligt ook een resort dat zo aantrekkelijk is dat sommigen de rustdag liever daar verpozen dan te mountainbiken in de omgeving. Tenslotte fietsen we 95 kilometer naar het meer van Inle, 300 meter omlaag. Nadat de fietsen al in een bus naar Yangon zijn gestuurd, kunnen we een volle dag op het water genieten van het leven aldaar: dorpen, vissers, tempels, ambachtelijke werkplaatsen, alles op het meer en alleen per boot bereikbaar. Dit is voor iedereen een absolute topdag.
Yangon is de fraaie (start- en) finishplaats, niet in het laatst door de oogverblindende, gouden Schwedagon Pagoda, het kroonjuweel van 'The Golden Land' Myanmar. Rond zonsondergang maken de vele bezoekers en hun religieuze rituelen zo mogelijk nog meer indruk dan het enorme tempelcomplex zelf.

We fietsen over rustige wegen, de accommodaties overtreffen heel ver de verwachtingen, de Birmese keuken heeft niet de reputatie van die van de Thaise, maar we eten wel heel lekker en gevarieerd, het weer in november/december is stabiel ideaal, de culturele bezienswaardigheden maken diepe indruk, de variatie is enorm - in alle opzichten - en vooral, ja boven alles: de Birmezen stelen volledig de harten, van iedereen. Met Bangkok een gedeelte van het jaar als thuisbasis, dachten we dat meer vriendelijkheid en gastvrijheid dan in Thailand niet mogelijk zou zijn. Het blijkt dus toch wel te bestaan, in het buurland Myanmar.
Des te meer gun je de Birmezen niet de militaire dictatuur waar ze nu al zovele jaren onder gebukt gaan. Mag je wel of niet naar een land met zo'n regime?
Kaung Kaung, de eigenaar van een klein vegetarisch restaurant naast de Ananda Pahto tempel in Bagan, was in 2009 al heel stellig: "The government does not care about tourism, they have other resources. But we, the people, do!" En twee jaar later zei hij ons: "The government is a little better, we'll see what the future will bring." Als Birma toeristisch geboycot wordt, heb je daar de junta helemaal niet mee, alleen maar de bevolking. Uiteindelijk heeft in 2011 ook oppositieleidster Aung San Suu Kyi haar mening aangepast en iedereen uitgenodigd haar land te bezoeken.
Gelukkig is het ook tot in hogere beleidskringen doorgedrongen dat het embargo niets heeft bereikt en dat het veel beter is om de banden aan te trekken. Barack Obama heeft zelfs Hillary Clinton naar Myanmar gestuurd, na 50 jaar zonder diplomatiek overleg op hoog niveau.

Myanmar is zo'n geweldig land, met zulke fantastische mensen, laat vooral iedereen er naartoe gaan!

DE REISROUTE